Bak şimdi arkadaş, tarih dediğin öyle kitaplarda tozlu raflarda kalan bişey değil, yeşil sahada terle yazılan bir destandır. İşin aslı şu; 2026 Dünya Kupası’na tam 24 yıl aradan sonra yeniden adını yazdıran A Milli Futbol Takımı’mız, o şanlı ay-yıldızlı formayı kuşanıp Amerika Kıtasında boy göstermeye hazırlanıyor. Yalan yok, bu hikaye dün başlamadı. Cumhuriyet’in ilanından tam üç gün önce, takvimler 26 Ekim 1923’ü gösterdiğinde başladı bu büyük yürüyüş. Yeni kurulan o gencecik cumhuriyetle birlikte, Romanya karşısına çıkan çocukların göğsünde parıldayan o ilk kumaş, bugün okyanus ötesine taşınan kırmızı-beyaz bir aşkın ilk adımıydı işte.
O gün Taksim Stadı’nda tarihi bir gün yaşandı dostlar. Teknik direktör Ali Sami Yen takımın başında, millet heyecanlı… Rakip Romanya. Sahaya çıkan aslanların üzerindeki o formayı gözünüzde bi canlandırın hele. Bağcıklı beyaz bir kazak! Evet, yanlış duymadınız, bildiğin yakalı ve bağcıklı klasik kazak. Üzerine ise o ay-yıldızlı al bayrak tekstil fabrikalarında falan değil, anne eli değer gibi tek tek elle işlenmişti. Altında siyah kemerli beyaz şort, ayaklarda kapkara çoraplar… İşte bu ikonik bantlı tasarım türkiyenin futbol sahnesine attığı ilk imzaydı. O tarihi maç 2-2 bittide, milli takımın tarihteki ilk gollerini kim attı dersiniz? Zeki Rıza Sporel! Adam tarihe adını altın harflerle yazdırdı, topu tam iki kez Romanya ağlarına gönderdi. İki gol, iki büyük çığlık… Taksim stadı yıkılıyor o an.
Neyse, devam… Aradan yıllar geçdi, takvimler 1950’yi gösterdi. Brezilyadaki Dünya Kupası’na direkt katılım hakkı kazandık vallahi. Ama gelin görün ki o dönemin ekonomik koşulları, parasızlık ve yolların göz alabildiğine uzak olması belimizi büktü. Çocuklar o organizasyona gidemediler, içimiz ukde kaldı. Ama o sahneye çıkılacaktı bi kere, dönüşü yoktu! İsviçre 1954 Dünya Kupası geldi çattı sonra. Türkiye ilk kez “dünya sahnesinde” boy gösterdi yahu! Macaristan, Batı Almanya ve Güney Kore ile aynı gruptayız. İlk maçta Batı Almanyaya 4-1 yenildik ama o maçta dünya kupası tarihimizin ilk golü geldi. Suat Mamat attı golü! O şeritli ay-yıldızlı formayla sevinçten delirdi adam. Sonra gittik Güney Kore’yi 7-0 ezdik geçtik. Batı Almanya ile puanlar eşitlenince play-off oynadık, 7-2 kaybettik de turnuvaya veda ettik. Bak şurası çok önemli; Batı Almanya ile yapılan ilk maçta giydiğimiz o kırmızı zemin üzerine beyaz şeritli ay-yıldızlı forma, türkiyenin Dünya Kupası’nda terlettiği ilk forma olarak tarihe geçdi. İlk galibiyette ise üzerimizde o meşhur klasik beyaz üstüne kırmızı bantlı forma vardı.
Yıllar yılları kovaladı, 1996 yılında Avrupa Şampiyonası’na ilk kez bilet aldık. Portekiz, Hırvatistan ve Danimarka ile kapıştık, yalan yok tek bir gol bile atamadan döndük ama formamız konuşuldu. Kırmızı zemin üzerine omuzlardan göğse doğru inen “kalkan” yansımalı beyaz şeritli o forma, bizim Avrupa kupalarındaki ilk göz ağrımız oldu. Hemen ardından EURO 2000 geldi. İtalya, Belçika ve İsveç ile aynı gruptayız. İnanır mısınız, tarihimizde ilk kez gruplardan çıktık! Çeyrek finalde Portekiz’e 2-0 elendik ama o turnuvada çok farklı forma tasarımları giydik. Kırmızı zeminli beyaz yakalılar mı dersin, beyaz zeminli kırmızı yakalılar mı… Hele o çeyrek finaldeki forma yok mu; kırmızı yakasından aşağı ince kırmızı bir şerit inen ve yatay kırmızı bantla birleşen o beyaz tasarım hala hafızalardadır.
Geldik zurnanın zırt dediği yere, yani 2002 yılına! Japonya ve Güney Kore ortaklığındaki o Dünya Kupası, türk futbol tarihinin adeta zirvesidir zirvesi. Yarı finale kadar yürüdü aslanlar, turnuvayı dünya üçüncüsü olarak tamamlayıp o ay-yıldızlı formayı podyuma, kürsüye çıkardılar. O şanlı üçüncülük madalyasını boynumuza takarken üzerimizde ne vardı hatırlatayım: Tamamı kırmızı zeminde, omuzdan kollara doğru uzanan 3 beyaz şeritli o efsane forma! Bir de geçmişten ilham alan o ince kırmızı bantlı beyaz forma vardı ki, en büyük başarı hikayemizde oyuncuların sırtında sırılsıklam ıslanmıştı.
Sonra o unutulmaz EURO 2008 fırtınası esti Avusturya ve İsviçre sokaklarında. Son dakikalara kadar pes etmeyen, öldü denilen yerden dönen bir milli takım vardı sahada. Formada da devrim yapmışdık hani. Beyaz formada o klasik kırmızı bant yoktu bu kez, göğsün sol yanında direkt Türk bayrağı parıldıyordu. Üstelik şortlar ve çoraplar ne renkti biliyor musunuz? Turkuaz! Evet, turkuaz-beyaz formayla azmin, mucizenin geri dönüş hikayesini yazdık tüm dünyaya. Tabii o turnuvada kırmızı zemin üzerine beyaz bantlı klasik tasarım da turkuazımıza eşlik etmiş ti.
Ama her zaman işler yolunda gitmiyor işte. Fransa’daki EURO 2016 tam bir hayal kırıklığı oldu bizim için. Grupta 1 galibiyet, 2 mağlubiyet aldık, üçüncü olup erkenden bavulları topladık. O turnuvada beyaz üzerine turkuaz, kırmızı üzerine ise siyah “örümcek ağı” desenli tuhaf formalarla sahadaydık, millet de pek ısınamamıştı zaten o tasarıma. Peşine korona belası yüzünden 2021’e ertelenen EURO 2020 geldi. Tribünler bomboş, salgın var… Büyük umutlarla gittik ama turnuva tam bir kabusa döndü. İtalya, Galler ve İsviçre’ye çatır çatır yenildikten sonra sıfır puanla eve döndük. O sessiz, boş tribünlerin önünde çocukların üzerinde klasik beyaz üstüne kırmızı bantlı ve düz kırmızı formalar vardı ama ruh yoktu sahada sanki…
Neyse ki Almanya’daki EURO 2024 bizim yeniden doğuşumuz oldu arkadaş! Gurbetçilerimiz her maçta stadyumları hınca hınç doldurdu, Almanyayı adeta memleket yaptı. O genç, zımba gibi kadromuz sahada basmadık yer bırakmadı. Beyaz zemin üzerine kırmızı bantlı o geleneksel formayı ve tamamı kırmızı ay-yıldızlı formaları terleten o gencecik çocuklar, gelecekte ne büyük destanlar yazacağının sinyalini tüm dünyaya verdi bile.
Şimdi sıkı durun, takvimler 2026. Tam 24 koca yıl sonra yeniden Dünya Kupası sahnesindeyiz! 11 Haziranda Amerika Kıtasında başlayacak bu büyük şölende, bizim çocuklar ilk maçına 14 Haziran sabahı çıkacaklar. Peki ya ne giyecekler? İşte burası tam bir vefa hikayesi. 1923’teki o ilk maçın ruhundan ilhamla hazırlanan, üzerinde asil ebru sanatı detayları barındıran kırmızı şeritli ay-yıldızlı formayı sırtlarına geçirecekler. Kumaş değişti, teknoloji değişti, dünya değişti ama o göğüsteki ay-yıldızın ağırlığı tam 103 yıldır zerre eksilmedi. Bakalım yeni formamızla Amerika kıtasında nasıl bir tarih yazacağız? Gelişmeleri sokağın nabzını tutarak aktarmaya devam edeceğiz…
Kaynak: Orijinal Haber
